Τα επίσημα φαγητά είναι για τα επίσημα ...ρούχα

  Ο Νασρεντίν Χότζα, γνωστότερος στα Ελληνικά ως Ναστραντίν Χότζας (Αραβικά: δόξα της πίστης) ήταν δημοφιλής κεντρικός ήρωας μύθων, παροιμιών, ανεκδότων που κυκλοφορούσαν ευρύτατα σε όλες τις κοινωνικές τάξεις της Μέσης Ανατολής, συμπεριλαμβανόμενης και της Τουρκίας.
Παρουσιάζεται ως τύπος σούφι, φιλόσοφου ανατολίτη, οπλισμένος με φιλοσοφική εγκαρτέρηση στις αντιξοότητες της ζωής, πάντοτε ετοιμόλογος με ελευθερία εκφράσεων, πολλές φορές και με αισχρολογίες. :

Μια μέρα κάλεσαν τον Χότζα σε ένα επίσημο δείπνο.

  Ο Χότζας είχε πολλή δουλειά εκείνη την μέρα, αλλά έπρεπε να παρευρεθεί και στο δείπνο
  Έτσι αναγκάστηκε να πάει στην επίσημη αυτή εκδήλωση αμέσως μετά την δουλειά του αφού δεν πρόφταινε να πάει σπίτι για να αλλάξει ρούχα.

  Όταν τον είδαν οι οργανωτές να μπαίνει με τα ρούχα της δουλειάς ήρθαν σε δύσκολη θέση.
'  Αναγνώρισαν βέβαια τον Ναστραντίν Χότζα, αλλά τα ρούχα που φόραγε τα θεώρησαν παράταιρα με την επισημότητα της ημέρας και διάλεξαν να τον βάλλουν μέσα, αλλά να τον πάνε να καθήσει σε μια άκρη μακριά από τους άλλους επισήμους και τα ωραία εδέσματα.

  Ο Χότζας πικράθηκε, αλλά δεν είπε τίποτα ...
  Κατάλαβε ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν υπολόγιζαν την προσωπική του αξία και την θέση του στην τοπική κοινωνία αλλά την ποιότητα του υφάσματος των ρούχων που φέρει.

  Χωρίς να πει τίποτα, έφυγε, πήγε καιάλλαξε και όταν ξαναγύρισε φορούσε το πιο καλό και λαμπερό ενδύματα που διέθετε.

  Οι διοργανωτές τώρα τον πήγαν στην θέση που του άξιζε, δίπλα στους άλλους επίσημους καλεσμένους.

  Ο θυμόσοφος Χότζας άρχισε να χώνει τα φαγητά μέσα στα μανίκια και τις τσέπες του λέγοντας φωναχτά:
Φάτε ρούχα ...
  Τα ωραία αυτά φαγητά τα έφτιαξαν για σας και όχι για μένα ...